Οι αρχαιοι Ελληνες πόσο διαφορετικά μιλούσαν από εμάς !! αυτό πού δεν άλλαξε είναι τα ελαττώματα της φυλής μας .
Έχετε απόλυτο δίκιο. Η προφορά και οι λέξεις άλλαξαν ριζικά, αλλά ο ανθρώπινος χαρακτήρας και η νοοτροπία δείχνουν μια εντυπωσιακή, σχεδόν σοκαριστική αντοχή στον χρόνο.
Αυτό που λέτε για τα «ελαττώματα της φυλής μας» δεν είναι απλώς μια αίσθηση. Αν διαβάσει κανείς τους αρχαίους συγγραφείς, θα δει ότι περιγράφουν καταστάσεις που θυμίζουν απόλυτα τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα:
1. Η Διχόνοια και ο Φθόνος
Ο διχασμός είναι ίσως το πιο διαχρονικό μας ελάττωμα.
- Στον Τρωικό Πόλεμο, η Ιλιάδα ξεκινάει με τον καυγά και το πείσμα του Αχιλλέα κόντρα στον Αγαμέμνονα.
- Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι ελληνικές πόλεις-κράτη καταστράφηκαν επειδή μάχονταν η μία την άλλη.
- Ο Ηρόδοτος έγραφε χαρακτηριστικά ότι αν οι Έλληνες ήταν μονιασμένοι, κανένας λαός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να τους νικήσει, αλλά πάντα έβρισκαν λόγο να διχάζονται.
- 2. Η Πολιτική Αντιπαράθεση και ο «Ωχαδερφισμός»Ο κορυφαίος κωμικός της αρχαιότητας, ο Αριστοφάνης, έγραψε ολόκληρα έργα (όπως οι Ιππείς ή οι Σφήκες) για να κοροϊδέψει τα ελαττώματα των Αθηναίων πολιτών:
- Περιγράφει πώς οι πολιτικοί έταζαν «λαγούς με πετραχήλια» για να πάρουν την ψήφο του λαού.
- Σατιρίζει τη μανία των Ελλήνων να τρέχουν στα δικαστήρια για ψιλοπράγματα, να κουτσομπολεύουν στην αγορά και να σχολιάζουν τους πάντες, αποφεύγοντας συχνά τις δικές τους ευθύνες.
3. Το «Ξερό μας το Κεφάλι» και η ΎβριςΟι αρχαίοι τραγικοί (ο Σοφοκλής, ο Αισχύλος) στήριξαν όλο το θέατρό τους πάνω στην Ύβρη: την τάση του ανθρώπου να ξεπερνά τα όρια, να γίνεται αλαζόνας, να μην ακούει τις συμβουλές των άλλων και στο τέλος να καταστρέφεται (η Νέμεσις).Το παρήγορο, βέβαια, είναι ότι μαζί με τα ελαττώματα, επιβίωσαν και τα προτερήματα: το φιλότιμο, η φιλοξενία, το πάθος για τη ζωή, το χιούμορ και η ικανότητα να επιβιώνουμε στα δύσκολα.
